Metal jest absolutnym zaprzeczeniem wszystkiego tego, co dziś w cieżkim graniu modne jest u "trędowatej" społeczności. Dobra książka jest miksturą składającą się z najlepszych historii, szyku oraz słowa zmieszanych w myślach przelanych na papier przez nieprzeciętnego wieszcza.

ALFA I OMEGA - witaj w moim świecie wydawnict, produkcji oraz opinii!



Ekonomiczne cykle: polityka handlowa (definicja, cele, rodzaje, instrumenty)

liveevilarchive W poniższym artykule zajmę się pokrótce opisaniem celów, rodzajów oraz instrumentów polityki handlowej. Niemniej jednak na wstępie należy określić definicję zjawiska.

Polityka handlowa obejmuje zespół działań, których celem jest wpływanie na rozmiary, kierunki oraz strukturę obrotów handlowych z zagranicą. Najczęściej jest ona elementem szczerszej zagranicznej polityki ekonomicznej, w ramach której państwa oddziałują na ogół stosunków gospodarczych z zagranicą, a więc poza sferą handlu (towary i usługi) dotyczy także przepływu czynników produkcji zasobów pracy, kapitału i niematerialnych dóbr przemysłowych.

Polityka handlowa uległa zmianom na gospodarcze funkcje państwa gdzie można wyodrębnić dwie skrajne odmiany: politykę wolnego handlu i politykę protekcyjną. Polityka wolnego handlu oznacza brak bezpośredniego oddziaływania państwa na rozmiary, strukturę i kierunki handlu zagranicznego. Postuluje ogólny brak oddziaływania rządu na handel zagraniczny kraju. Eksport i import towarów powinien odbywać się bez jakiejkolwiek ingerencji państwa. Podmioty gospodarcze funkcjonujące na terenie kraju powinny mieć pełną swobodę w zakresie kształtowania rozmiarów, struktury i kierunków eksportu i importu. Stosowanie polityki wolnego handlu zagranicznego przyczynia się do wzrostu konkurencyjności, podwyższenia efektywności produkcji oraz do wzrostu realnych dochodów gospodarki. Polityka protekcjonizmu jest przeciwieństwem polityki wolnego handlu. Polega na wykorzystywaniu przez rząd instrumentów ekonomicznych i administracyjnych do osiągania (za pośrednictwem podmiotów gospodarczych) planowanych i realizowanych celów ogólnogospodarczych lub politycznych. Teoretycy twierdzą, że ta strategia polityki handlowej jest dużo mniej efektywna od polityki wolnego handlu. Ogranicza dostępność towarów na rynku krajowym, powoduje wzrost cen na dane produkty, obniża ogólnogospodarczą efektywność a także zmniejsza realne dochody gospodarki. Co najważniejsze, pozytywne efekty protekcjonizmu są zazwyczaj krótkofalowe, w długich okresach ujawniają się liczne efekty negatywne.

Cele polityki handlowej to przede wszystkim: - kształtowanie pożądanych rozmiarów eksportu i importu oraz salda bilansu handlowego (a pośrednio także sytuacji w bilansie płatniczym), - poprawa terms of trade, między innymi przez oddziaływanie na strukturę eksportu i importu oraz na konkurencyjność przedsiębiorstw krajowych, - stabilne w długim okresie zaopatrzenie gospodarki w niezbędne surowce i materiały, - stymulowanie zmian strukturalnych w gospodarce, - zapewnienie równowagi na rynku pracy, a przynajmniej zmniejszenie bezrobocia.

A jakie są rodzaje polityki handlowej? W przeszłości dominowały porozumienia dwustronne lub wielostronne, ale o zasięgu regionalnym. Współcześnie podstawowym forum dla kształtowania się międzynarodowej polityki handlowej jest Światowa Organizacja Handlu – WTO. Polityka handlowa może mieć charakter autonomiczny lub umowny: - autonomiczny: państwo samo bez porozumienia z partnerami zagranicznymi wyznacza jej cele i środki ich realizacji, - umowny: jest wynikiem konsultacji, negocjacji i porozumień międzynarodowych

Jak każde zjawisko ekonomiczne polityka handlowa posiada swoje narzędzia regulujące jej funkcjonowanie. W przypadku omawianego rodzaju polityki, do osiągania planowanych celów stosuje się konkretne następujące instrumenty:
- Cło importowe, które są najpowszechniejszym środkiem ograniczającym negatywne efekty gospodarcze zbyt wzmożonego importu towarów z zagranicy są cła importowe, nazywane niekiedy taryfą celną. Cła zmuszają importera do zapłaty na rzecz państwa określonej sumy pieniędzy, związanej bądź z ilością importowanego towaru, bądź z jego wartością. Cła podnoszą cenę krajową dóbr importowanych przez co sprzyjają rodzimym producentom jednakże uderzają zarazem w interesy konsumentów poprzez wyżej wspomniane wzrosty cen. Mimo to, ten instrument polityki handlowej uznawany jest za bardzo efektywną formę ochrony gospodarki przed konkurencją zagraniczną. Dzięki cłom można z powodzeniem chronić strategiczne gałęzie gospodarki oraz nowo powstające spółki i przedsiębiorstwa.
- Ograniczenia ilościowe, które stanowią przede wszystkim kontyngenty, embargo i kwoty ilościowe. Ograniczenia te w ogólnym rozumieniu mają na celu wyznaczenie górnego pułapu importu określonych towarów do danego kraju.
- Bariery pozataryfowe, które nazywamy te wszystkie ustalenia i przepisy, które nie wpływają bezpośrednio na handel zagraniczny i ograniczenie importu (brak bezpośrednich efektów finansowych), lecz pośrednio poprzez przepisy administracyjne, akty prawne i inne ustalenia dyskryminujące towary zagraniczne w konfrontacji z dobrami i usługami krajowymi.
- Subwencje eksportowe, które są formą pomocy finansowej, udzielanej przez państwo krajowym eksporterom w celu wzmacniania ich pozycji konkurencyjnej wobec producentów zagranicznych. Narzędzie to jest jedynym spośród 4 wymienionych, które wpływają na pobudzenie eksportu a nie na ograniczenie importu towarów zagranicznych.

dodane przez: Evil 2016-12-02


Być fotografem – tryb pełnej automatyki

liveevilarchive Każdy z pewnością posiada aparat cyfrowy, kompaktowy bądź lustrzankę. Niezależnie od skomplikowania urządzenia aparaty te właściwie wszystkie oferują kilka trybów wykonywania zdjęć. Mam na myśli tryb auto, P, T, M oraz A. Szczęśliwi posiadacze kompaktów zazwyczaj nie zastanawiają się jaka jest różnica pomiędzy trybami i jak one funkcjonują, w wyniku czego korzystają zazwyczaj z trybu auto w swoich aparatach.

Czym zatem jest ten tryb auto? Odróżnić można dwa rodzaje trybu umożliwiające wykonywanie zdjęć bez zbędnego angażowania się w ustawienia aparatu. Istnieje pełna automatyka wybierana na urządzeniu za pomocą pokrętła bądź właściwym przyciskiem mechanicznym lub tryb auto, w którym możliwe jest np. ustawienie własnej czułości ISO oraz innych opcji. Nas jednak interesuje tryb pełnej automatyki. Zdjęcia w tym trybie w zasadzie są w pełni poprawnie technicznie i funkcjonalnie, a walory artystyczne zależą przede wszystkim od umiejętności uchwycenia kadru prze fotografa oraz odrobinę od naturalnego oświetlenia fotografowanego elementu.

Omawiany tryb w większości modeli aparatów zezwala nam na wybór rozdzielczości zdjęcia, tj. np. 800px/600px oraz formatu np. format panoramy lub standardowy. W zależności od modelu aparatu jaki posiadamy możemy pozwolić sobie w trybie pełnej automatyki na włączenia lub wyłączenie, użycie następujących funkcji: - lampy błyskowej,
- zoomu optycznego bądź cyfrowego,
- jasności wyświetlacza,
- siatki na wyświetlaczu ułatwiającej ustawienie kadru zdjęcia,
- autofokusu ciągłego lub włączonego po naciśnięciu mniej więcej do połowu przycisku migawki,
- czasu ekspozycji zdjęcia po jego wykonaniu.

Wymienione funkcje, poza opcją włączenia i wyłączenia lampy błyskowej nie wpływają na jakość, ostrość zdjęcia.

Zasadniczo po co nam tryb auto? Jest on skierowany dla osób chcących zwyczajnie upamiętnić jakieś zdarzenie w krótkiej chwili. Doskonale nadaje się do zrobienia zdjęcia na imprezie, zabawie gdzie zazwyczaj dysponujemy małym aparatem kompaktowym, który łatwo schować. Ostatecznie skierowany jest do amatorów i osób początkujących z fotografią dla których zadowalająca jest techniczna strona zdjęcia bez wnikania w specyficzne walory ręcznie ustawianych funkcji oraz innych trybów.

dodane przez: Evil 2016-07-30


Hansen i przyjaciele - solowy album

liveevilarchive Za dwa miesiące ukaże się solowy album Kai`a Hansen`a. Częściowo autobiograficzny album zostanie wydany pod tytułem "XXX" (podtytuł: "Three Decades In Metal"), co oznacza trzy dekady poświęcenia dla muzyki metalowej i jej rozwoju. Hansen zaprosił do realizacji płyty gitarzystę Alex`a Dietz`a (Heaven Shall Burn), basistę Eike`a Freese`a, perkusistę Daniel`a Wilding`a (Carcass).


Niewątpliwie będzie to rewelacyjny album. W zasadzie wszystko czego dotknał się Kai w okresie swojej kariery miało wartość dodatnią. Osobiście nie mogę się doczekać szczegółów, które zostaną ujawnione niebawem, ale przedewszystkim samej muzyki. Kai "the best for ever" :)

dodane przez: Evil 2016-06-04


Ekonomiczne cykle: integracja europejska - czasy nowożytne (ogólnie)

liveevilarchive W czasach oświecenia wystąpiły pierwsze prognozy powstania unii europejskiej. W XVIII w. Abbe de St. Pierr jako pierwszy przewidywał jej powstanie. Utworzenie unii miało nastąpić na podstawie terytorialnego status quo określonego na podstawie pokoju w Utrechcie w 1713 r. Najwyższym organem władzy byłby Senat Europejski składający się z delegatów państw członkowskich, natomiast Rząd (związkowy) tworzyłaby komisja, w skład której wchodziłoby pięciu senatorów. Na czele wspólnej armii stałby mianowany przez nią naczelny wódz zwany generalissimusem. Idee Pierr`a cieszyły się natomiast powodzeniem na kontynencie europejskim. Na wzór jego federalistycznych koncepcji zostały utworzone USA w r. 1783. Gerge Washington powiedział: "Pewnego dnia na wzór USA powstaną Stany Zjednoczone Europy".

W XIX w. idee zjednoczenia Europy były bardzo popularne, a zwolenników zjednoczenia kontynentu były takie osobowości jak Victor Hugo. Giuseppe Mazzini, Claude - Henri de Saint - Simon, Adam Czartoryski, Wojciech Jastrzębowski, czy Napoleon III.

W koncepcjach jednoczenia Europy istotne były poglądy Kanta, który w swojej federalistycznej koncepcji Stanów Zjednoczonych Europy i prawa powszechnego głosi zasadę suwerenności państw oraz narodów, gdzie suwerenność jednostki jawi się jako jedna z naczelnych wartości. .

W latach międzywojennych XX w głównym ideologiem zjednoczenia Europy był Coudenhove – Kalerge, który był zwolennikiem zjednoczenia Europy przez stworzenie ogólnoeuropejskiej federacji. Jej zalążkiem miała być unia celna. Ideologia odrzucała suwerenność państw i głosiła teorię obumierania państwa na rzecz organów ponadnarodowych. Podstawowym elementem integrującym miała być gospodarka. Coudenhove – Kalerge nie przewidywał członkostwa w tej paneuropejskiej federacji Wielkiej Brytanii oraz Rosji Radzieckiej jako krajów zagrażających bezpieczeństwu Europy. Wykluczenie tych dwóch państw oznaczało, że formalnie zjednoczenie miałoby się odbyć pod przywodnictwem Niemiec. W tej doktrynie jednoczeniu podlegały narody a nie państwa, które miały bowiem zanikać (Koncepcja Europy narodów). Pojawić się miała suwerenność narodu europejskiego i suwerenność Europejczyka. Po II wojnie światowej szeroko nawiązywano do tej idei, zwłaszcza po Kongresie Europejskim w Hadze 1948 r.

dodane przez: Evil 2016-04-30


Ekonomiczne cykle: integracja europejska - starożytność i średniowiecze

liveevilarchive XXI wiek, wiek wszechobecnej migracji ludzkości, a w konsekwencji jej integracji wewnątrzpaństwowych oraz integracji narodów tj. międzynarodowa integracja gospodarcza. Każdorazowo gdy mówimy o integracji mówimy o łączeniu w jeden organizm gospodarek narodowych, scalaniu kultur państw i likwidacji barier dzielących gospodarki państw i migrantów z rodowitymi mieszkańcami.

W Europie poprzez integrację należy przede wszystkim rozumieć scalenie państw należących do europejskiego związku integracyjnego prowadzące do stanu kiedy związek integracyjny państw członkowskich będzie stanowić jedność w stosunku do krajów nie będących członkiem związku integracyjnego. Oczywiście w obecnych czasach największym związkiem integracyjnym jest Unia Europejska.

Związki integracyjne nie są domeną XXI wieku, a swoje początki miały już w starożytności. W starożytnej Grecji za formy integracji można uznać amfiktionie oraz symmachia. O ile amfiktionie miały charakter związków państw miast wokół danego bóstwa, w praktyce uzależnione od wspólnej władzy politycznej, ale uznawały suwerenność członków na zasadzie uznania wspólnego dobra i interesów, to symmachia tworzyły wyłącznie sojusze wojskowe. Grecy wyróżniali trzy modele integracji
- Ateński Związek Morski, Związek Spartański,
- poziom Grecji właściwej,
- Związek obejmujący wielką Helladę (tj. Grecję właściwą, obszary osadnictwa greckiego nad Morzem Czarnym, Azji Mniejszej, południowe Włochy oraz północna Afryka).

Przykładem bardzo trwałej integracji jest cywilizacja rzymska. W Cesarstwie Rzymskim Rzymianie przyjęli imperialny, scentralizowany wzorzec integracji. Narzucali własną kulturę, dyktowali własne prawo, oraz system administracyjny i system finansowy. W swoim modelu zobowiązywali nawet mieszkańców do stosowania jednolitych rozwiązań technicznych w zakresie budownictwa oraz infrastruktury.

Po rozpadzie Cesarstwa Rzymskiego do głosu doszedł Kościół Katolicki dążący do zbudowania jednolitego społeczeństwa i państwa bożego tj. według zasady uniwersalizmu chrześcijańskiego. Koncepcja integracji Kościoła Katolickiego miała na celu wzmocnienie wewnętrzne Europy i zewnętrzne wobec świata pogańskiego jak również wykonanie epilogu wojen pomiędzy chrześcijanami.

W końcowej fazie średniowiecza wyeliminowano uniwersalizm wprowadzając paradygmat integracji na zasadzie federacji suwerennych państw chrześcijańskich gdzie prym wiodły dwie koncepcje: Pierre`a Dubois`a (ucznia św. Tomasza z Akwinu) oraz Siger`a z Brabancji (doradcy Filipa IV Pięknego). Szczególnie pierwszy program wiódł prym, a sam Dubois w dziele "O odzyskaniu ziemi świętej" sugerował sformułowanie federacji europejskiej. Mieli ją stanowić książęta i państwa europejskie jako przeciwwagę dla zwierzchnictwa papieża. Federacja byłaby układem, który tworzyłaby jedno państwo europejskie. Jednakże Filip IV Piękny nie aprobował modelu. Uważa się, że Dubois jest prekursorem idei zjednoczenia Europy.

dodane przez: Evil 2016-04-10